Strona www stworzona w kreatorze WebWave.

kancelariabanasiak@gmail.com

+48 600 450 944

Kontakt:

        Marta Banasiak

        prawnik ds. ochrony środowiska

Ustawa o odpadach zobowiązuje podmioty zbierające lub przetwarzające określone rodzaje odpadów palnych do zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska dostępności obrazu z wizyjnego systemu kontroli miejsc magazynowania tych odpadów w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny. I choć wymóg ten przez podmioty zobowiązane z pewnością był wielokrotnie analizowany, to warto pochylić się nad nim jeszcze raz. Trzeba bowiem zwróci uwagę, że zapewnienie dostępności obrazu, to nie to samo co jego udostępnienie przez przekazanie informacji umożliwiających logowanie do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania. Udostępnienie danych umożliwiających logowanie jest elementem szerszego obowiązku zapewnienia dostępności obrazu.

W celu weryfikacji realizacji tak określonego obowiązku, warto zadać sobie pytanie o aktualność i poprawność przekazanych przez nas danych logowania

Wizyjny system kontroli miejsc magazynowania

Temat wykorzystania zużytych czy używanych opon wraca jak bumerang. Dotyczy to zarówno kontroli prowadzonych przez Inspekcję, jak i pytań ze strony podmiotów je wykorzystujących.

Zanim jednak podejmą Państwo decyzję o ich wykorzystaniu w ramach prowadzonej działalności, zachęcam do zapoznania się z argumentacją prezentowaną w dwóch wyrokach, dotyczących tematyki wykorzystania właśnie tego rodzaju przedmiotów.

Orzeczenia te znajdą Państwo w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych:

✔️ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2020 r., sygn. II OSK 3379/19,

oraz

✔️ wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 marca 2021 r., sygn. II SA/Gd 879/20 (orzeczenie nieprawomocne)

Problematyczne odpady - Opony

Zwięźle, hasłowo, być może banalnie, ale…. sprawdzamy?

 

Udanej samooceny!

Obowiązki wytwórców odpadów

Próbując zająć stanowisko w kwestii ostatniej nowelizacji przepisów ocenowych, wypada powtórzyć, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Nie da się bowiem ukryć, że część inwestycji realizowana jest nierozważnie, przygotowywane raporty nijak się mają do rzeczywistego wpływu inwestycji na środowisko, i finalnie realizowane są projekty, które z punktu widzenia środowiskowego nigdy nie powinny w danym miejscu zaistnieć. Z drugiej jednak strony, tak skonstruowane przepisy stwarzają spore ryzyko nadużyć zmierzających do celowego blokowania inwestycji, niekoniecznie podpartych troską o środowisko.

Nowelizacja przepisów odnoszących się do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

Definicja odpadu, choć wydaje się być jedną z prostszych, wywołuje sporo problemów interpretacyjnych w praktyce. Często bowiem zapominamy, że to nie wola, zamiar czy świadomość nabywcy, a okoliczności towarzyszące przekazaniu materiału lub substancji przez pierwotnego ich posiadacza kolejnym podmiotom oraz sposób ich ewentualnego dalszego wykorzystania, decydują o tym czy coś odpadem będzie czy też nie. Warto też pamiętać, że klasyfikacji jako odpadu nie wyklucza fakt, że substancja lub przedmiot, może zostać przez nowego właściciela ponownie gospodarczo wykorzystana i że ma ona dla niego określoną wartość. Prawidłowe rozumienie pojęcia odpadu jest szczególnie istotne w przypadku przedmiotów używanych, często niepełnowartościowych, bowiem może się okazać, że przedmiot który w świadomości nabywcy stanowi produkt, na gruncie przepisów środowiskowych powinien zostać sklasyfikowany jako odpad, z wszystkimi tego konsekwencjami. Polecam Państwa uwadze treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2021 r., sygn. III OSK 277/21.

Odpad czy nie ? - oto jest pytanie

Korzystanie ze środowiska może wiązać się z koniecznością posiadania odpowiednich pozwoleń, które w większości przypadków wydawane są na czas oznaczony. Aby móc kontynuować swoją działalność środowiskową, przedsiębiorca zobligowany będzie do uzyskania nowej decyzji, przed wygaśnięciem dotychczasowej. Brak wymaganego prawem pozwolenia na korzystanie ze środowiska, aktywuje po stronie organów administracji obowiązek ustalenia opłaty podwyższonej. Co jednak, gdy postępowanie prowadzone na skutek przedłożonego przez nas wniosku przedłuża się, niwecząc szansę na uzyskanie nowej decyzji przed wygaśnięciem dotychczasowej? Warto zastanowić się nad tym wcześniej, dlatego też tym razem polecam Państwa uwadze treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. IV SA/Po 1060/19, który znajdziecie Państwo w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.

Opłata podwyższona

Strefa informacji

+48 600 450 944

 

Co by Państwo dodali? 

Obowiązki transportujących odpady

Jedną z częściej występujących wątpliwości na gruncie przepisów prawa ochrony środowiska jest kwalifikacja urządzeń jako instalacji. 🏭 Podjęcie prawidłowej decyzji w tym zakresie jest bardzo ważne, ponieważ ma bezpośrednie przełożenie na rodzaj i zakres wymaganych uzgodnień z zakresu ochrony środowiska. 🎯

W myśl przepisów środowiskowych instalacją jest m.in. stacjonarne urządzenie techniczne, mogące powodować emisję, przy czym przepisy te nie określają czym owa stacjonarność jest.

Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że pojęcie „stacjonarności” należy rozpatrywać w kontekście przytwierdzenia urządzenia do podłoża, jego trwałego unieruchomienia. Jednak mobilność urządzenia, przejawiająca się w możliwości przemieszczenia z jednego miejsca na drugie, nie wyklucza kwalifikacji urządzenia jako instalacji. Dla pojęcia „stacjonarności” nie ma bowiem znaczenia trwałe związanie urządzenia z gruntem. Instalacją co do zasady będzie urządzenie unieruchomione w określonym miejscu i działające w stanie unieruchomienia.

Nawet urządzenie "przewoźne", które ze względu na swój charakter, przeznaczone jest do użycia w określonym miejscu i jest eksploatowane w jednym miejscu przez dłuższy czas, np.: kilka lat - jest stacjonarnym urządzeniem technicznym (tak WSA w Kielcach w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. II SA/Ke 860/13 ️).

Instalacja czy urządzenie?

Czy to możliwe, aby przedsiębiorca z niecierpliwością wyczekiwał 👀wizyty inspektorów WIOŚ, mających przeprowadzić u niego kontrolę?

Choć wydaje się to mało prawdopodobne, to jednak takie sytuacje się zdarzają. Najbardziej wyczekiwane są kontrole WIOŚ przeprowadzane w ramach postępowań o wydanie decyzji obejmujących zbieranie lub przetwarzanie odpadów. Ich brak niejednokrotnie uniemożliwia zakończenie postępowania 🕞

Analizując szczegółowo zagadnienia prawne dotyczące tego rodzaju kontroli, natknęłam się na ciekawe stanowisko jednego z wojewódzkich sądów administracyjnych ️, zgodnie z którym wobec braku uregulowania terminu do przeprowadzenia kontroli przez WIOŚ w oparciu o art. 41a ustawy o odpadach, zastosowanie znajduje art. 106 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

Zgodnie z tym przepisem organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, a zatem w analizowanym przypadku WIOŚ, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, 

chyba że przepis prawa przewiduje inny termin. W przypadku niezajęcia przez WIOŚ stanowiska w tym terminie, zastosowanie znajdą m.in. przepisy dotyczące ponaglenia.

Aktualnie termin oczekiwania na stosowną kontrolę i związane z nią postanowienie WIOŚ jest zdecydowanie dłuższy, dlatego ciekawa jestem jakie są Państwa doświadczenia w tym zakresie. 💬

Czy można przyspieszyć kontrolę WIOŚ?

Jednym z elementów postępowań zmierzających do wydania decyzji administracyjnych obejmujących zbieranie lub przetwarzanie odpadów, a w określonych sytuacjach również ich zmiany, jest obowiązkowa kontrola WIOŚ. Kończy się ona wydaniem postanowienia 📑, w którym organ kontroli stwierdza czy miejsca, w których mają być prowadzone te procesy, spełniają wymagania określone w przepisach ochrony środowiska. 🎯

Aktualnie postanowienie to wiąże organ wydający zezwolenie, co oznacza że nie może on wydać decyzji zgodnej z wnioskiem, gdy w ocenie WIOŚ kontrolowany obiekt nie spełnia wymagań środowiskowych. Jednak w planowanej nowelizacji treści art. 41a ust. 4 ustawy o odpadach założono złagodzenie wiążącego charakteru postanowienia WIOŚ. Jeśli przepis wejdzie w życie, a wszystko wskazuje na to, że tak właśnie się stanie, właściwy organ będzie mógł wydać zezwolenie mimo negatywnej oceny WIOŚ, jeżeli stwierdzi, że niespełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska nie spowoduje powstania zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.

Jeśli prześledzić historię zmian tego przepisu, to można odnieść wrażenie, że nie do końca jest pomysł na istotę tej kontroli WIOŚ – ( 🕐 2016) może odmówić ( 🕜 2018) odmawia ( 🕤 2021?) odmawia, ale może nie odmówić.

Zmiana charakteru postanowienia WIOŚ

Magazynowanie, zbieranie i składowanie odpadów – to trzy pojęcia, które w codziennym użyciu stosowane są właściwie zamiennie. Nic zresztą dziwnego, służą przecież do wyrażeniu tego samego, czyli gromadzenia lub nagromadzenia odpadów w jakimś miejscu.

Jednak na gruncie przepisów środowiskowych §, każdemu z tych pojęć nadane zostało odrębne znaczenie, a jego ustalenie jest niezwykle istotne dla określenia z jakimi obowiązkami przyjdzie się przedsiębiorcy zmierzyć 🎯

 

Magazynowanie odpadów obejmuje czasowe przechowywanie odpadów przez:

ich wytwórców,

podmioty prowadzące zbieranie odpadów oraz

przez prowadzących ich przetwarzanie.

Nie jest więc ono autonomiczną formą gospodarowania odpadami i zawsze stanowi element innego, większego procesu, którym jest wytwarzanie, zbieranie lub przetwarzanie odpadów.
 

Zbieranie odpadów, to pojęcie szersze od magazynowania i obejmuje nie tylko czasowe przechowywanie odpadów w jakimś miejscu, ale również ich gromadzenie oraz wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów. 

 

Z kolei składowanie odpadów, to pojęcie które nie zostało przez ustawodawcę wprost zdefiniowane. Wiązać je należy z gromadzeniem odpadów, zmierzającym do ostatecznego ich zagospodarowania, w ramach działalności prowadzonej w specjalnie do tego celu przygotowanych obiektach, czyli składowiskach odpadów. Funkcjonowania składowiska wiąże się z koniecznością uzyskania kilku decyzji administracyjnych, jak również spełnieniem szeregu innych wymagań prawnych.

Tak więc, niby to samo, a jednak…

Czy magazynowanie, zbieranie i składowanie odpadów to synonimy?

Była już lista dla wytwórców 🗑, była również dla transportujących 🚛, więc siłą rzeczy musi być i dla odbiorców odpadów 🏭.

Tym samym nadeszła chwila na sporządzenie check-listy dla podmiotów przyjmujących odpady, a jak zapewne się Państwo domyślają, trochę tego jest 🤯

 

Czy tak jak przy poprzednich wykazach, mogę liczyć na Państwa profesjonalną pomoc i podpowiedzi w komentarzach, co zamieściliby Państwo jako kontynuację poniższej listy?

CheckLista dla przyjmujących odpady cz. 1

Protokół kontroli 📜 to dokument formalnie kończący kontrolę WIOŚ w przedsiębiorstwie. Nie zaskoczę nikogo pisząc, iż zawiera on, a przynajmniej powinien zawierać, wszelkie ustalenia poczynione przez inspektorów w jej trakcie, w tym stwierdzone nieprawidłowości. Ale czy znajdziemy w nim wprost wskazane informacje dotyczące dalszych działań, jakie WIOŚ planuje podjąć wobec naszego przedsiębiorstwa, jako reakcja na stwierdzone nieprawidłowości? 🧐

O ile o naruszeniach stanowiących wykroczenie dowiemy się właściwie od razu, czy to za sprawą wyszczególnienia ich w odrębnym punkcie protokołu, czy też próbie bezpośredniego ukarania sprawcy mandatem 👮️, o tyle o innych planowanych działaniach, które mogą zostać podjęte względem nas po kontroli, już niekoniecznie.

Często bowiem informacje zamieszczone w protokole kontroli, zawarte w punkcie odnoszącym się do stwierdzonych naruszeń, nie pokrywają się z punktem wskazującym na stosowane sankcje.

Przykładowo, z treści protokołu nie dowiemy się wprost, czy planowane jest wobec nas wydanie zarządzenia pokontrolnego albo wszczęcie postępowania administracyjnego. Również informacja o przekazaniu ustaleń kontroli do innych organów i wnioskowaniu o podjęcie odpowiednich działań zgodnie z ich kompetencją, nie zawsze będzie nam przekazana. Te informacje „zakodowane” 🔎 są niejako w punkcie opisującym stwierdzone nieprawidłowości, i dopiero odnalezienie odpowiedniego przepisu pozwoli nam ustalić, z jaką reakcją możemy mieć do czynienia.

Można by rzec: „Pokaż mi swój protokół, a powiem Ci co będzie” 🤭

A jakie są Państwa doświadczenia z działaniami podejmowanymi po kontroli WIOŚ?

Jak czytać protokół kontroli?

Mylić się jest rzeczą ludzką - te słowa rzymskiego filozofa zna niemal każdy. Zresztą znajdują one w filozofii swoje rozwinięcie - Błądzenie jest rzeczą ludzką, ale dobrowolne trwanie w błędzie jest rzeczą diabelską. Być może, mając na uwadze te właśnie słowa, ustawodawca wprowadził instytucję sprostowania🙏

Pozwala ona skorygować błędy pisarskie ️ czy rachunkowe 🧮 oraz inne oczywiste omyłki, które znalazły się w wydanym przez organ czy sąd rozstrzygnięciu. Błąd pisarski to widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, natomiast błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego.

Jak się zapewne Państwo domyślają istnieje cała teoria na temat tego, jakie błędy mieszczą się w ww. kategoriach, a jakie nie, i w jakich przypadkach błąd możemy kwalifikować jako oczywisty. Daremnie szukać definicji w ustawie. Generalnie podkreśla się, że w przypadku sprostowania chodzi o błąd dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i niewymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. W tym trybie absolutnie nie można natomiast dokonywać merytorycznej korekty rozstrzygnięć 🛑.

Piszę o tym dlatego, że często poszukujemy w sprostowaniu ratunku dla elementów zawartych we wniosku o wydanie interesującej nas decyzji z zakresu korzystania ze środowiska, które w wyniku zwykłej ludzkiej pomyłki nie znalazły się w treści wydanej nam decyzji (np. w zakresie rodzajów objętych decyzją odpadów). Niestety nie w każdym przypadku jej zastosowanie będzie możliwe, zaś błędna kwalifikacja może skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego tak wydanego rozstrzygnięcia korygującego 😥.

Błąd w decyzji można sprostować, ale...